Sep
28
2007
2

Terug in België – foto’s online!

Al een paar dagen terug in België, beetje verkouden, vooral wennend aan het rotweer hier :-)
En uiteraard ook terugblikkend op een fantastische reis! Dit bericht schrijf ik als afsluiter van de voorgaande berichten en ook om de mensen te bedanken die commentaar hebben achtergelaten en mijn blog hebben gevolgd. Ook dank voor de vele lieve SMS’en onderweg ;) En uiteraard dank aan de hele groep die bijgedragen hebben tot het succes van deze reis.

En om "Benwa" te quoten die me onderstaande foto alvast heeft doorgestuurd:

Ziehier het levende bewijs dat een Kriskras-reis alleen maar een cultuur-reis is en er alleen maar aan serieuze zaken gedacht wordt ;-)

Peru Drinking

(Onder water een Arequipeña aan het drinken :-) )

Een link naar de foto’s komt heel binnekort en uiteraard ook het volledige reisverslag!

Update!
De foto’s kan hier reeds bekijken: http://fotos.cassy.be/PeruReis2007/

Written by Cassy in: 2007 Peru,Persoonlijk,Reizen |
Sep
21
2007
2

Aguas Calientes – terug na 2de trekking!!!

Ola!

Net terug van de 2de trekking, blij dat ik weer even in de bewoonde wereld ben en communicatie kan leggen met het thuisfront. Terwijl mijn hele lijf jeukt van de duizenden muggebeten tik ik hier even het verslagje:

Dag1

Vroeg vertrokken om 6u, wat last van verkoudheid (keelpijn en hoesten) maar toch zin om er weer tegenaan te gaan. Eerst volgt een lange holder-de-bolder busrit, waarbij de minibus geregeld tegen de bodem “plakt”, zou hij het halen?
Heerlijk omeletje gegeten tijdens een tussenstop in Mollepata, melkpoeder met wat heet water en suiker smaakt! Onze begeleider moet nog even naar de dokter, gisteren had hij erg veel last van hartkloppingen. En de trekking tour-operator wou hem niet laten vertrekken zonder checkup. Hij krijgt nog wat extra medicijnen mee waardoor hij sneller zuurstof opneemt…
Verder met het holder-de-bolder-busje. We stappen af omdat hij echt niet meer verder kan en stappen 40min tot de plek waar we middagmaal eten op 3500m hoogte.
In de namiddag doen we nog een tocht tot 3800m en staan verbaasd dat we al op de eindplek voor vandaag zijn aangekomen, we dachten dat het een tussenstop was. Aangekomen om 15u terwijl 17u voorzien was, Piece of Cake, we hebben een heel snel tempo aangehouden dus. We spelen nog wat Junglespeed, maar wanneer de zon ondergaat daalt de temperatuur erg snel. ´s nachts gaat het tot het vriespunt in ons tentje! Brrrrrrrrrr!

Dag2
Opstaan om 6u10, vertrek 7u30. Moeilijkste dag vandaag, heel de voormiddag klimmen tot 4600m waar je constant buiten adem bent. Uiteraard trek ik nog steeds de kopgroep hihihi. Over de “pas” de top bereikend om 10u00. Om de berggod (een Apu) te eren doen we er een ceremonie met coca-blaadjes en Inca-whiskey. Iedereen doet er een wens en ook vragen we goed weer op Machu Pichu binnen een aantal dagen. Na veel fotos beginnen we steil te dalen tot Huayracpampa waar we eten in een sto’en hutje met kaarslicht … romantisch … maar we zijn wel al moe.
Na het pikante eten merk ik na een siësta dat de kopgroep al is vertrokken. Rennend probeer ik hen in te halen wat ook lukt. Dalen is extra zwaar voor de gewrichten. Om 16u45 komen we aan in Challway, helemaal voldaan dat we deze moeilijke dag overwonnen hebben.

Dag3

We staan vroeg op maar zijn deze keer wel later weg dan gepland. Vandaag zou het niet meer zo zwaar zijn, maar de tocht begint over slipperige modder-paadjes. Springen van steen naar steen maakt het er niet echt gemakkelijk op. Vandaag is het voor mij wel een dag van kleine ergernissen:
* iemand die geen water wou delen
* gids die de weg niet goed weet of te laat zegt aan de kopgroep
* groep die niet wacht tot iedereen klaar is
* te veel stops onderweg
* etc …
Tempo ligt erg hoog, afwisselend dalen en stijgen. Vegetatie veranderd voortdurend. 30min voor het einde sla ik pijnlijk mijn rechtervoet om. Blijven stappen is het beste dan, af en toe wat pijnscheuten bij het schuin plaatsen van mijn voet … beetje op tanden bijten, kwaad op mezelf. Blij dat ik in dorpje Playa aankom, maar er zijn erg veel andere toeristen en vooral irritante Hollanders en Amerikanen. We eten er en kruipen vanachter in de laadbak op een nog-meer-holder-de-bolder camion. Aangekomen in “Santateresa” zien we hoe een stier wordt geslacht en gevild, de poten reeds verwijderd. Ik blijf geïnteresseerd kijken tot een Hollands kalf me vraagt of het beest al dood zou zijn …
We maken ons snel gereed om ons zwemgerief te nemen en naar de hot-springs (warmwaterbronnen) te rijden voor een deugddoend zwembad! Terug aangekomen in het kamp zijn er gigantisch veel toeristen bijgekomen. ‘s Avonds zitten we allemaal op een dakterras, alle toeristen bij elkaar op verschillende tafels, zeker 75 man. Als laatste groep krijgen we te eten, terwijl ik scheur van de honger en al het lekkers voor m’n neus zie passeren, de andere toeristen veel kabbaal makend. Ik krijg echt mijn klop en zeg geen woord meer. Ik verlang ernaar om thuis te zijn. Volgende dagen worden het afwisselend bustochten en weer een lange wandeling … is dit nog een trektocht … ik zou liever te voet de eindmeet halen tot Machu Pichu. Mijn pijnlijke voet laat me vlug beseffen dat ik beter niet dwarslig ;)
Zelf zo snel mogelijk gaan slapen, iedereen kan op dit moment echt ontploffen voor mijn part, zit er even compleet door.

Dag4 (vandaag)

Amaai pijnlijk, ik sta vol muggebeten! Maar echt vol! Een tweetal van onze groep hebben tot 4u ‘s nachts rum zitten kappen en die zijn niet echt om aan te zien om 8u ‘s morgens! Ik ben blij met mijn extra slaap ( goeie oordopjes) en voel me goed om verder te gaan, mijn rechter nog steeds pijnlijk. Met busje gaan we naar Hidro Electrica, een dorpje rond een waterkrachtcentrale waar ook een spoorlijn loopt. 3u aan een stuk volgen we die spoorlijn, echt we worden er duizelig van, telkens stappen op de houten dwarsbalken van de spoorweg (hoe heten die nu weer, bilzen?). We kunnen echt geen dwarsbalk meer zien en die muggebeten beginnen echt te onsteken van het zweet en schuren in onze kledij. Dit is echt afzien …
Blij komen we aan in Aguas Clalientes waar ik nu ook zit te tikken. We laten ons een hamburger welgesmaken en de eerste douche in 5 dagen voelt hemels aan!!!

Voila nu zijn jullie weer op de hoogte :) Steeds meer mensen beginnen deze blog te lezen, wat deugd doet! Jullie mogen gerust commentaar achterlaten hoor :)

Vanavond gaan we nog iets gaan eten en morgenochtend om 4u reeds (!) gaan we met een busje naar Machu Pichu! Het hoogtepunt van onze reis! Hopelijk is het goed weer en kunnen we het grote nieuwe wereldwonder bij zonsopgang in al haar pracht en praal bewonderen en er een hele dag in rond-trekken. Er is namelijk heel veel te zien en te beklimmen.

Tot schrijfs!
Uw Peruviaantje

Written by Cassy in: 2007 Peru,Reizen |
Sep
17
2007
0

Cusco

Hey iedereen, nog even een teken van leven geven want morgen vertrek ik opnieuw voor 5 dagen de brousse in, een 4-daagse trekking dus. Deze zou nog zwaarder worden als de vorige, maar wel met een fantastich hoogtepunt als eindbestemming: Machu Pichu! :-)

De afgelopen dagen zijn hier tamelijk goed meegevallen. Cusco is over het algemeen een beetje een tegenvaller maar vandaag was het super-interessant. Met een 3-tal anderen van de groep naar Pisac getrokken, heel wat mooier dan de dingen die ik gisteren met wat tegenzin samen met de groep heb bezocht. Was toen vooral van ruïne naar ruïne trekken. Fantastiche landbouw-terrassen gezien en wat souvenirs op de kop kunnen tikken. Het is vaak vloeken om geschikte dingen te vinden, ik ben hier namelijk erg moeilijk in!

Gisteren hebben we ook het feest meegemaakt van een 15-jarig meisje. Op die leeftijd worden ze hier namelijk volwassen en worden ze fier “señorita” genoemd. Samen met nog een andere groep Belgen kregen we de eer om het feest mee te maken. Het feest zelf vond ik niet echt meevallen: 3u wachten op een stoeltje zonder drank of eten wachtende tot er iets zou gebeuren, onduidelijkheid of we nog iets te eten gingen krijgen op dat feest, zodat ik al snel in een plaatselijke pizzeria me samen met wat vrienden zat te overladen met 2 gigantische familie-pizza’s :-) Het zou in België niet waar geweest zijn bij dergelijke feesten ;)

De Belgische mannen werden allemaal gekoppeld met een jong Peruviaans meisje voor een ceremonie. Met een roos in de hand de stijlvol de trappen afdalen, en in een kring gaan staan waar Yuriko (om wie het feest draaide) met haar vader en andere familieleden een walsje draaide. Nadien mochten wij uiteraard ook het voorbeeld volgen, teveel “spinnen” vonden ze blijkbaar niet leuk :-p Toen ik terug was van de pizzeria hadden de anderen plots wel eten gekregen, mijn party-mood was direct gekelderd :-) Taxi naar het hostel genomen en gelukkig toch vroeg in mijn bed gekropen waardoor ik vandaag toch wel een super-dag heb beleefd!

Dus wellicht zal je nog iets horen binnen dit en 5 dagen, het begint hier nu wel echt te korten, nog 9 dagen waarvan 5 dus die trekking …
Maar erg vind ik het niet ;-) Hoe zou dat toch komen :D

Written by Cassy in: 2007 Peru,Reizen |
Sep
11
2007
3

Terug in de bewoonde wereld

Hey iedereen!

Vandaag weer aangekomen in Arequipa, terug van onze eerste 4-daagse trektocht. Alles heel goed meegevallen, en lekker afgezien!

De eerste dag van de trekking hebben we ons eerst allemaal een Peruviaanse muts gekocht, was nodig want de nachten kunnen hier onder de 10 ºC gaan. Ons prive – mini – busje voert ons naar een plek waar we de machtige condors hebben kunnen aanschouwen. Prachtige vogels! Heel veel foto’s van getrokken dus jullie kunnen binnen een paar weken zeker mee-genieten!
Dan begint onze trekking met de eerste dag 4u constant afdalen. Onderweg prachtige dingen gezien, zoals een geiser. Voor het eindpunt nog een kuiten-bijter van een klim! Moe maar super-voldaan gaan we direct in een hot-spring een eindje verder. We blijven genieten tot de nacht valt en genieten van een fantastische sterrenhemel met vallende sterren, sattelieten etc…

Tweede dag van de trekking begint met het zwaar stijgen, een geluk dat we er om 5u30 aan zijn begonnen zodat we geen last hebben van de zon. Nadien afwisselend plat & stijgen. Ik bepaal het tempo zoals dat meestal het geval is hihihi. Velen hebben klachten: knie, bleinen, rug, … Ik besluit om met dubbel gewicht verder te gaan en dus een rugzak van iemand erbij te nemen. Loodzwaar en had ik beter niet gedaan. Er mij letterlijk op kapot-gelopenm, constant zwaar stijgen … toen het platter begon te worden de rugzak toch voor 40 min aan de gids gegeven. Dorpje bereikt, voel me misselijk en toch pijn aan de schouder. (Kon arm bijna niet opheffen, spierpijn dus, gelukkig hebben we goede zalf mee die veel deugd heeft gedaan)
De rest van de dag platte rust dus voor mij, een 5-tal gaat nog even verder om een waterval te gaan bezichtigen van 100m hoog. Hiervoor pas ik toch wel.

Derde dag van de trekking: Zalf heeft wonderen verricht, ik voel me weer kiplekker! Trip valt heel goed mee, stevig tempo bepaald zodat we als eerste aankomen in het volgend dorpje na 5u trekken, afwisselend steigen & horizontaal blijven, gaat dan erg goed vooruit. We komen aan in een paradijselijke oase! Als kopgroepje van 5 springen we direct het zwembad in, wat doet dat deugd! De rest van de namiddag vrij om te recupereren voor de komende nacht … Jungle Speed, pintje drinken van 620ml, mmmmmm!

De vierde dag … of beter nacht
Opstaan om 1u !!! En er staat ons een helse tocht te wachten! Maar liefst 1 km stijgen, non-stop! Een aantal mensen van onze groep heeft ervoor gekozen om gisterenavond laat al te vertrekken. Wij kiezen ervoor om toch eerst wat slaap te nemen en de spieren te laten rusten. Dus om 2u15 (ontbijt – zak klaar maken) vatten we de tocht aan, in het pikkedonker met onze zaklampen; we hebben er zin in! Laat die berg maar komen! De eerste 10min blijven we nog samen, nadien is het elk op zijn eigen tempo klauteren … Ik trek de kopgroep (samen met Stefaan) en we nemen al snel een fixe voorsprong. Stefaan en ik peppen elkaar op en na 1u55min bereiken we samen de top! Een record! Ze hadden 3u voorzien voor die afstand, dus in het dorpje wachten we de tweede groep op met zo’n 35min achterstand. We kloppen aan bij de politie en mogen in het verwarmde commissariaat (hoe schrijft ge da weer, euhm “flikkenbureau” dus) op onze positieven komen: de ontlading is groot!!! Wat een prestatie!
De begeleider die bij de eerst groep was die s’avonds nog is vertrokken, had onderweg een verrassing achtergelaten. De vinder heeft recht op een Pisco! Ik dus! :D
En vooraf tijdens een spelletje Jungle Speed had ik ook al een extra Pisco op te kop weten tikken, 2 tractaties dus, die ga ik me vanavond wel laten smaken hihihi!

Nu ga ik me wel gaan opfrissen, niet gewassen, noch geschoren na 4 dagen, de inwoners van Arequipa beginnen het te merken hahaha

Alles gaat hier opperbest dus! Jullie sms-jes komen dus opnieuw aan en het deed opnieuw zoooooo’n deugd om te horen dat alles in orde is ginder!

Oh ja commentaar kan je hier altijd achterlaten op mijn blog hoor! Ik keur die dan goed als ik ze gelezen heb en dan verschijnen ze ook op deze site!

Written by Cassy in: 2007 Peru,Reizen |
Sep
08
2007
0

Chivay

Hey lieve lezertjes
Jullie worden nogal verwend! 2 dagen op rij krijgen jullie een berichtje. Gisteren had ik wat tijd te weinig om alles te kunnen checken, daarom dat ik vandaag van de gelegenheid gebruik maak om nog wat meer te vertellen :)

Maar ook dank voor de super-lieve sms-jes! Doet echt deugd om te weten dat het met jullie ook heel goed gaat.

Dit is de laatste dag dat ik zowat in de bewoonde wereld zit, morgen begint de echte trekking dus!

Vandaag zijn we per busje richting Chivay getrokken, waar ik dus nu dit berichtje zit te tikken. Klik hier maar voor een satelliet-beeld. (kwaliteit kan ik hier niet beoordelen, het Internet is hier momenteel pokketraag. Ik ben zelfs alles in notepad aan het tikken om het daarna in 1 keer op mijn blog te kunnen zetten :P ) We hebben dus met minibus ons hoogste punt bereikt: maar liefst 4910m!
Echt machtige vergezichten in dit gebergte, ongelofelijk mooie natuur! Ik kan momenteel nog geen foto’s van mezelf tonen, maar ik heb op google wel een aantal dingen gevonden, geniet maar even mee:
Foto is even niet beschikbaar
Zonet hebben we kunnen genieten van de warm-waterbronnen. In openlucht, water tot zeker boven de 40ºC en dat puur natuur … Het had wellicht nog meer deugd gedaan moest er vandaag al een fixe tocht op het programma hebben gestaan, waar ik nu wel erg naar uit begin te kijken …

De groep valt ook heel goed mee, er wordt heel wat afgelachen. Nog geen ongelukken meegemaakt, iedereen’s gezondheid is nog opperbest. De hoogte voel je hier wel!

Morgen hoop ik de beroemde “condor” in mijn vizier te krijgen van mijn foto-aparaat. We zullen hiervoor wel erg vroeg moeten opstaan (5u)
Zo meteen gaan we nog een restaurantje zoeken in dit kleine stadje. En wellicht het plaatselijke uitgaansleven nog wat gaan verkennen.

Ik wens jullie van hier uit het allerbeste! Jullie zullen dus nu wellicht een poosje niets meer van mij horen, maar alles gaat hier opperbest en ik kijk er echt naar uit om eens goed af te zien ;)

Written by Cassy in: 2007 Peru,Reizen |

Powered by WordPress | Aeros Theme | TheBuckmaker.com WordPress Themes