Cassy Blog

Benoît telt momenteel af naar het  tijdstop dat hij weer naar België terug kan keren. De vorige ontwikkelingen op de werf hebben natuurlijk erg hun weerslag gehad! Lees gerust verder om het einde van het avontuur te kennen.

Hola!
 
Het weekje is weer voorbijgevlogen, en dus hou ik jullie weer up-to-date met het RAK-nieuws!
 
Op mijn vorige mail is veel respons gekomen inzake het dodelijke incident op de werf: na onderzoek van het "wrak" is de oorzaak van het ongeval 100% te wijten aan de bestuurder zelf. De directie van **** gaat dus volkomen vrij-uit. Blijkbaar moet de bestuurder in paniek geraakt zijn, en heeft hij zich vergist van versnelling, want de gearbox stond nog altijd in achteruit ipv vooruit…en is hij zo de zee ingereden.
 
Natuurlijk is door dit ongeval de politie van alles teweten gekomen ivm de registraties van de machines & de rijbewijzen van de operators. Wel, we zijn nu 3 weken verder … en nog steeds staan deze machines/operators aan de kant. Het RAK-hoofdbureau is vollop bezig met al dit papierwerk, maar de politie wil dat we een boete van 10.000€ betalen. En dat is niet volgens de goesting van de project-manager. Gevolg: veel lobby-werk en daardoor staat nog altijd alles stil van "mijn rock-team". Ik heb maar 3kranen die ik kan gebruiken en 1 wheelloader (ter vergelijking: ik beschik normaal gezien over 8kranen, 3wheelloaders en 5dumpers). En ik heb 2kranen steeds nodig om de trailers afkomstig van de mijnen af te laden. Dus ja, veel werk heb ik dus niet. Eigenlijk snap ik niet waarom ze die 10.000€ niet gewoon betalen … want die machines staan nu al bijna 3weken stil, en ik denk dat de kosten daarvan véél groter zijn dan die 10.000€ … en wat is eigenlijk 10.000€ voor zo’n megaproject voor zo’n bedrijf?
 
Vorige week heb ik kennisgemaakt met een echte zandstorm. Op een uur tijd was de zee van een vlakke spiegel omgetoverd tot een echte "noordzee" … gevolg: onze golfbrekers zijn superhard beschadigd. De weg naar de hoofdbureau was zo goed als weggespoeld, ingezakt of er lagen stenen op van meer dan 20-30kilo (!!)…  én het ergste: het ponton waar 2kranen van mij opstaan was compleet beschadigd (de 2 metalen spudpalen van 1m diameter waren gewoon afgekrakt) en is beginnen driften. dus mocht ik snachts samen met de mechanieker op dat ponton kruipen en de ankers laten zakken. Dat was eigenlijk wel een avontuurtje . Ook hier mag het hoofdbureau beginnen met veel lobbywerk om zo de schadeclaims voor te bereiden.
 
dus het werk dat ik de voorbije week mocht doen was hoofdzakelijk puin ruimen en terug alles deftig maken … zeker omdat we gisteren en vandaag bezoek kregen van 80studenten met enkele hoge pieten van het bureau … en die mochten natuurlijk niks van deze schade zien. Speciaal voor deze studenten moesten we de bulldozer van het dodelijk incident verplaatsen nr een verbogen plekske, om lastige studenten-vraagjes hierover te ontwijken. Ook hebben we speciaal voor de studenten een nieuwe aanlegstijger moeten maken, zodat ze zonder risico op de boot konden stappen. Eigenlijk wel grof dat mijn werk 3dagen lang in functie van die studenten stonden, ik denk dat we met deze kosten al zeer rap die 10.000€ konden betalen en dan konden al mijn machinekes terrug aan de slag. Maar ja, wie ben ik in dit project … een uitvoerder in de letterlijke betekenis van het woord . Nog grover vond ik de nooit voorziene veiligheidsmaatregelen. Er werd zowaar een trapje geinstalleerd op de kade … terwijl de indiers al een jaar lang mogen springen van de kade op de boten. En om het nog belachelijker te maken … deze kade en dat trapje worden binnenkort terug verwijderd en ergens anders geplaats . Maar allé, omdat de studentjes er gisteren waren, hoefde ik gisteren niet te werken … en mocht ik mee gaan eten in de Hilton en achteraf gaan feesten in een lokale bar. Weerom, iedereen mocht bier,wijn,whiskey,wodka drinken op kosten van het bedrijf (kosten die we beter in de registratie van die machines kunnen steken … ja, ik begin er weer over    ). Het was eigenlijk wel een superavondje. De DJ had nog nooit zoveel volk gehad op zijn dansvloer. Na een paar drankjes begonnen al een paar (zatte) bazen hun dansmove’jes te showen … echt hilarisch … zo bleek onze boekhouder een blanke versie te zijn van ‘Cartlon’ van ‘Fresh prince of Bel-Air’. Baas Mark was dan weer een kei in cowboydansen en andere afrikaanse oer-danspasjes. Hilariteit alom! Omdat ik nog steeds in de nacht zit, hoefde ik me geen zorgen te maken en kon ik lekker lang uitslapen, maar de rest moest (normaal gezien) om 7u sochtens terug op de werf staan.
 
Dus ik heb nog maar 2nachtshiftjes te gaan en keer ik weer naar Belgie. Dus dit is mijn laatste RAK-mailtje … ik hoop dat ik jullie op een ‘boeiende manier’ op de hoogte heb gehouden van mijn avonturen hier. Toch wil ik graag nog eens bewust maken van de keerzijde van de medaille.  Naast het avontuurlijke aspect en het financiele voordeel van deze job, moet je wel beseffen dat je 6dagen op 7 werkt, 13u per dag klopt … en elke dag denk je wel eens aan het thuisfront en dan vooral aan het vriendinnetje. Ik kon dat natuurlijk niet in elke mail zetten, maar ik wil het nu toch eventjes benadrukken .
 
Dus zondagavond ben ik terug thuis, ik hoop dat we de komende weken met elkaar kunnen afspreken vr een feestje, etentje, etcetera!
 
Tot in Belgie!
besos
 
BENWA