Cassy Blog

Na de voorgaande eerste avonturen geeft Benoit opnieuw zijn relaas over de afgelopen weken…

Hola!!

Mijn 2weken nachtshiftjes zitten erop, en dus is er weer vanalles gebeurd!

Deze keer stond ik niet alleen in de nacht, maar is Albert mij komen vergezellen. Albert, een brave Duitser met een passie voor alles uit Rusland, is nog maar net begonnen en kreeg dus hier in RAK metteen zijn vuurdoop. Helaas heeft hij een aanleg om steeds op het verkeerde moment de verkeerde dingen te zeggen. Zo mag je bv. nooit tegen een kapitein van een sleepboot, die op dat moment druk in de weer is met het verwisselen van de ‘rock-pontoons’, zeggen ‘do you have experience with it?’. de kapitein van de Elizabeth, Erwin, doet deze job al meer dan 25jaar … en deze vraag van Albert kwam dus letterlijk in het verkeerde keelgat terecht. Ik vrees ervoor dat Albert het helemaal verkorven heeft bij Erwin, want telkens als hij binnenkomt doen ze ofwel een hitlergroet of zeggen ze ‘hey albert, you’ve lost é?’ ; Albert: ‘? What?’; Erwin: ‘Ah ja, die KRIEG’.

Ondertussen mag ik de nachtshift weeral veel rondrijden om toe te kijken of mijn indiërs niet ergens in’t slaap gevallen zijn … en op een nacht had ik eens goed prijs. Ik zeg een kraan in een hoekje staan met de lichten uit; toen ik woedend de deur van de kraan openzwierde en zag dat de kraanbestuurder aan het slapen was, voelde ik ineens iets om een voeten vallen en hoorde ik een doffe klap op de grond. Mijn foreman, Xavier, had het namelijk ook koud gekregen, en had zich vrolijk bij de kraanbestuurder gewurmd en lag dus lekker te slapen tegen de voeten van de kraanbestuurder… helaas leunde hij iets te hard tegen de deur. Xavier heeft dus een mooie val gemaakt van 2m op de grond, gelukkig is hij goed gevallen en kon ik hem nog een beetje tegenhouden.

Sindsdien heb ik Xavier nooit meer zien slapen.

Sinds vorige zaterdag verhuisde Albert naar de dagshift en stond ik samen met Thibault in de nacht. Blijkbaar is hij ook een gekend persoon in het huis van Hanne en Eva in schaarbeek … de wereld is klein precies. En ook hij kreeg in zijn eerste nacht al direct zijn vuurdoop. die nacht was het namelijk voor mijn team de shift-change en moeten ze namelijk 18u werken om zo van dagshift naar nachtshift om te schakelen. Die nacht is dé nacht bij uitstek om slapende indiers te vinden … en ook deze keer hadden we prijs: de safety had me opgebeld met de melding dat er een dumper-bestuurder (dumper =een grote kipbak, vrachtwagen) ergens in de stockpile lag te slapen. Dus ik reed er samen met Thibault mét gedoofde lichten naartoe … om dan te constateren dat hij niet lag te slapen, maar dat tijdens het rijden in slaap was gevallen, tegen een rotsblok is gebotst en tenslotte is de dumper gekanteld en ligt hij op zijn zijde (zie foto). Gelukkig was de bestuurder ongedeerd, maar het had veel erger gekund want 100meter begon namelijk de ‘breakwater’ en kon hij evengoed de zee ingereden zijn …

Met mijn indiers gaat alles trouwens zeer goed, op een paar kleine incidentjes na. blijkbaar zijn indiers vaak het mikpunt van pesterijen van de fillipijntjes,komt het vaak toch discussies op de bus en staan ze vervolgens aan mijn deur. Het doet me een beetje denken aan de middelbare school … waar een groep ‘gepeste jongeren’ voor de deur staan van de directeur om de ‘pester’ aan te geven.

Ik heb nu nog 2nachtjes te gaan; dan neem ik 2daagjes verlof. donderdag ben ik vanplan om een daguitstapje naar Musamdam in Oman te doen … en vrijdag zit ik samen met Albert in de dagshift.

Hopelijk gaat alles goed met jullie!
Vele RAK-groetjes!
besos

BENWA

De foto van de gekantelde dumper ga ik uiteraard niet achterhouden