Benwa: RAK – week 4
Zojuist nog een mailtje binnengekregen van Benoit die nog steeds in de Verenigde Arabische Emiraten zit te ploeteren
Lees gerust verder!
Hola!
Na 2,5week in de nacht gewerkt te hebben, mag ik terug werken in de dagshift, en word ik eindelijk terug een socialer mens, zie ik het zonnetje weer, en heb ik weer de kans om jullie een mailtje te sturen met terug wat leuke anekdotes!
Het voordeel van nachtwerk is dat er heel weinig volk op de werf is, en dat je dus zeer gemakkelijk uw foutjes kunt verstoppen, want er is toch nauwelijks controle
. Zo waren mijn eerste nachtjes nog wat chaotisch omdat alles nog onbekend was, maar stilletjesaan begin je de mensen en het werk te kennen. Een ander pluspunt is dat je snachts zelfstandig moet werken, bij een probleem kan je maar best luisteren nr de (weinige) mensen die op de werf zijn om een bepaald probleem op te lossen. Het nadeel van nachtwerk is natuurlijk dat je snachts werkt: je ziet nauwelijks de zon en rond 4-6u kan je wel eens last hebben van het knikkende bewegingen van het hoofd als je achter uw bureau’tje zit
![]()
De afgelopen 2weken is er natuurlijk vanalles misgelopen (hoe kan dat ook anders!): zo ben ik 1dumper verloren in het water, want de chauffeur was in het slaap gevallen. Gelukkig heeft hij zich kunnen bevrijden en had enkel zijn arm gekneusd en was hij wat in shok. Tijdens dit project hebben al 3 dumpers een duikje in het zeewater genomen. De 4de nacht heb ik een aangename kennismaking gehad met de RAK-politie. Eén van de trucks die ons stenen leverde, was beschadigd geraakt en had meteen de politie opgebeld. Omdat mijn bestuurder van de kraan (die de schade veroorzaakt had) niet in orde was met zijn papieren, had ik hem laten verwisselen … tot groot ongenoegen van de arabische truckchauffeur
. De RAK-politie heeft echter 2minuten op de werf gestaan hebben. Ze kwamen toe, pakte 2mensen (de kraanman en een arbeider die ze gewoon zomaar hadden opgepakt) op voor verhoor en verdwenen in de nacht. Praten met hen was onmogelijk, want Arabisch was de voertaal. Het deed me een beetje denken aan mijn avonturen met de cubaanse politie. Na 1nacht en 1dag heeft de politie mijn 2 mannekes terug vrijgelaten. Achteraf gezien heb ik zélf ook veel geluk gehad, want ik zit hier nog steeds onder mijn toeristen-visum (en niet residentie-visum). dus ze hadden me evengoed ook mee kunnen nemen.Intussen zijn ze bij Dredging een residentievisum aan het aanvragen voor mij, en moest ik een paar dagen geleden een (verplicht) medisch onderzoek doen. Zo heb ik een bloedtest ondergaan, en hebben ze mijn stoere borstkas met X-straaltjes doorlicht. Dit onderzoek is verplicht om zo’n visum te krijgen.
Werken met indiers is echt geen lachtertje. Je mag hen alles 1000keer uitleggen met tekeningen,gebaren,… ze zullen steeds ja knikken en dan nog doen ze het verkeerd uit. Het grappige is wel dat ze alles met een superbrede smile doen. Ze mogen zo moe zijn, zo doorweekt zijn … telkens verschijnt er die tandpasta-smile op hun gezicht. Maar toch zijn zo soms zooo chaotisch, zo had één van de deckhands op een sleepboot een gebroken pols opgelopen. dus ik ging met de dokter naar de boot en ondertussen had ik de emergencybus opgebeld voor evacuatie van het slachtoffer. En hoe ze het voor elkaar gekregen hebben weet ik ook niet, maar dat busje is dus vastgelopen in het zand, en stonden er een 10tal indiers rond dat busje te tieren en lawaai te maken … maar niemand die op het idee kwam om SAMEN die bus vooruit te duwen
. Allé, het slachtoffer is uiteindelijk wel in het ziekenhuis geraakt hoor! En oh ja, indiers stinken! Het klinkt mss wel grof om dit nu zo te zeggen in mijn mailtje … maar neem ze maar eens mee in de auto … je zal het wel gauw merken. Gelukkig heb ik een 3tal Arbre-magique’kes hangen in de auto (voor elke indiër eentje
).
Maar toch heb ik soms ook compassie met hen, want zij moeten 11maand werken aan een stuk, 12u per dag, 7dagen op 7dagen. En dit voor een loon van 1000€ netto de maand (wat eigenlijk wel heel veel is voor indiers). Eigenlijk wel zot dat jaarlijks slechts 1maand vakantie hebben, maar gelukkig is er sinds vorige week verandering gekomen. Doordat er teveel accidenten gebeuren de laatste tijd op de werf, hebben ze vanaf nu het recht om 1 (betaalde) verlofdag te hebben om de 2weken.
Mensen die denken dat het hier snachts ook warm is, komen bedrogen uit. De afgelopen 2 weken heeft het geregend, geregend en nog eens geregend. vorige week zijn zelfs de RAK-scholen gesloten geweest voor 2dagen omdat er overal téveel waterlast was. Zo waren alle rioleringen verstopt, alle wegen ondergelopen en liepen alle huizen (ook mijn guesthouse en bureau) waterschade op. En dan mag je nog eens snachts gaan rijden op zigzaggende modderbaantjes op de werf tussen de dumpers. Splezant zenne!
Ah ja! Ik ben sinds een dikke week verhuisd van het RAK-hotel naar een guesthouse samen met 3andere collega’s. Nu verblijf ik op slechts 5minuutjes rijden van de werf (ipv 30min), en ben ik weg uit dat hotelsfeertje. Nu kan ik savonds gezellig in de living een pintje pakken met mijn huisgenootjes en een babbeltje doen … maar moet ik wel zélf koken (de RAK-roomservice in het RAKhotel zal ik missen). Afruimen, afwassen, kuisen, ontbijt klaarmaken, bed opmaken moet ik niet zélf doen, dat doet ons Jennyke, de kuisvrouw
.
Vandaag heb ik na 2,5weken werken eindelijk nog eens een dagje verlof, dus ben ik gisteren nog eens op stap gegaan in de jaja … RAK-golfclub! Nu zit ik in het shoppingscentrum met een lekkere frapuccino van Starbucks Coffee in de hand … heerlijk.
Bon, ik ga inkoopjes doen in de Carrefour. Ik wens de studentjes allemaal superveel succes met de examens!
besos
BENWA
PS: ik heb mijn fotocamera niet bij, maar ik zal zo snel mogelijk terug wat fotootjes doorsturen!
PS2: Op 10februari ben ik terug in het land (dus nog drie weken te gaan!)
No Comments »
RSS feed for comments on this post.