Hola!!

De tijd is weer voorbijgevlogen hier in RAK, dus vuur ik terug een salvo toffe RAK-weetjes op jullie af!

Het einde van mijn nachtshift heb ik natuurlijk gevierd met een dagje verlof, en ben ik samen met collega Jeroen naar Musamdam (Oman) getrokken. Na een uurtje rijden veranderde het uitzicht van talrijke bouwsites in U.A.E. naar een prachtig bergbaantje vlak naast de zee in Oman. In het stadje Kasab hebben we in de namiddag een bootje gehuurd om nr de dolfijntjes te kijken en vervolgens te snorkelen (de foto’s van deze daguitstap staan op mijn facebook). Het was een heerlijk dagje, op zo’n arabisch bootje rustig uw boek ‘De Weg naar Mekka’ van ‘Jan Leyers’ lezen en naar de zee staren. Zalig! Intussen hebben we op de werf een heuse Jan Leyers-fanclub … want op de werf circuleren al 4 boeken van hem!

Intussen gaat alles zijn normale gang in mijn dag-shift, alleen is het bureau wat onderbemand omdat bijna iedereen (behalve ik) op vakantie gaat. Ook is er sinds vorige week een cutter-boot toegekomen … maar hij is nog steeds niet operationeel … omdat ze geen bemanning voor hem vinden.

Ondertussen verschijnen er meer en meer grote appartementsgebouwen in RAK en is er sinds twee weken ook een nieuwe supermarkt open op nog geen 100m van mijn guesthouse. In ‘Spinneys’ kan ik superveel Westers eten kopen … en jaja, er is ook de afdeling ‘Varkensvlees’. Om deze afdeling binnen te komen moet je eerst een glazen deur openen, gekenmerkt met het plakkaat ‘PORK – FOR NON MUSLIMS’ (zie foto). Dat zouden ze eens in Belgie moeten doen …

De nederlandse film FITNA is nu al tijdje uit, maar helaas heb ik hem nog steeds niet kunnen bekijken; want alles ivm deze film wordt hier gecensureerd en dus geblokkeerd. Jaja, de islam is een vrije godsdienst . Op de werf werken er ook veel arabieren en dus moslims … en zij hebben dus ‘bid-recht’ tijdens hun shift. Zo zie je elke moslim die een kraan of vrachtwagen bedient, steeds rondlopen met zijn tapijtje … en ze mogen dan als Allah (en ik) het goedvinden, hun voertuig aan de kant zetten voor 15min en hun gebed doen. Soms levert dit grappige gezichten op, zoals bv. de egyptenaar Omar die op het kantoor werkt, ineens zijn tapijt uitrolt en naast zijn bureau begint te bidden, terwijl er een (christelijke) fillipijn gewoon voortwerkt. Minder plezant is dat deze exclusieve communicatie tussen moslim en Allah steeds moet gebeuren nét na hun middagpauze.

Ook de zomerse hitte begint stilletjes een last te worden…we gaan al vlot naar de 40graden (in de schaduw). Zo hoef ik nu al mijn boiler op het dak van mijn guesthouse niet meer te activeren … het water wordt al voldoende door de zon opgewarmd. Je mag ook geen snoep meer bewaren in je auto, want mijn gummybeertjes zijn allemaal gesmolten tot 1groot blubberding.

en vandaag is er me eigenlijk iets ongelooflijks overkomen: een tankstation in de Emiraten (naast onze werf) dat geen enkele druppel benzine meer heeft. Toch ironisch om dit mee te maken in een oliestaatje?

Anyway, ik heb nog een 3tal in de dagshift te gaan; dan schakel ik over nr 2weken nachtshift… en vanaf 9mei om 09.00 bevind ik mij terug op belgische bodem!

besos,
BENWA

De laatste weken voor Benoit zijn dus weer aangebroken. Geniet ook zeker van de foto’s die hij heeft meegestuurd:

Hola!!

Mijn 2weken nachtshiftjes zitten erop, en dus is er weer vanalles gebeurd!

Deze keer stond ik niet alleen in de nacht, maar is Albert mij komen vergezellen. Albert, een brave Duitser met een passie voor alles uit Rusland, is nog maar net begonnen en kreeg dus hier in RAK metteen zijn vuurdoop. Helaas heeft hij een aanleg om steeds op het verkeerde moment de verkeerde dingen te zeggen. Zo mag je bv. nooit tegen een kapitein van een sleepboot, die op dat moment druk in de weer is met het verwisselen van de ‘rock-pontoons’, zeggen ‘do you have experience with it?’. de kapitein van de Elizabeth, Erwin, doet deze job al meer dan 25jaar … en deze vraag van Albert kwam dus letterlijk in het verkeerde keelgat terecht. Ik vrees ervoor dat Albert het helemaal verkorven heeft bij Erwin, want telkens als hij binnenkomt doen ze ofwel een hitlergroet of zeggen ze ‘hey albert, you’ve lost é?’ ; Albert: ‘? What?’; Erwin: ‘Ah ja, die KRIEG’.

Ondertussen mag ik de nachtshift weeral veel rondrijden om toe te kijken of mijn indiërs niet ergens in’t slaap gevallen zijn … en op een nacht had ik eens goed prijs. Ik zeg een kraan in een hoekje staan met de lichten uit; toen ik woedend de deur van de kraan openzwierde en zag dat de kraanbestuurder aan het slapen was, voelde ik ineens iets om een voeten vallen en hoorde ik een doffe klap op de grond. Mijn foreman, Xavier, had het namelijk ook koud gekregen, en had zich vrolijk bij de kraanbestuurder gewurmd en lag dus lekker te slapen tegen de voeten van de kraanbestuurder… helaas leunde hij iets te hard tegen de deur. Xavier heeft dus een mooie val gemaakt van 2m op de grond, gelukkig is hij goed gevallen en kon ik hem nog een beetje tegenhouden.

Sindsdien heb ik Xavier nooit meer zien slapen.

Sinds vorige zaterdag verhuisde Albert naar de dagshift en stond ik samen met Thibault in de nacht. Blijkbaar is hij ook een gekend persoon in het huis van Hanne en Eva in schaarbeek … de wereld is klein precies. En ook hij kreeg in zijn eerste nacht al direct zijn vuurdoop. die nacht was het namelijk voor mijn team de shift-change en moeten ze namelijk 18u werken om zo van dagshift naar nachtshift om te schakelen. Die nacht is dé nacht bij uitstek om slapende indiers te vinden … en ook deze keer hadden we prijs: de safety had me opgebeld met de melding dat er een dumper-bestuurder (dumper =een grote kipbak, vrachtwagen) ergens in de stockpile lag te slapen. Dus ik reed er samen met Thibault mét gedoofde lichten naartoe … om dan te constateren dat hij niet lag te slapen, maar dat tijdens het rijden in slaap was gevallen, tegen een rotsblok is gebotst en tenslotte is de dumper gekanteld en ligt hij op zijn zijde (zie foto). Gelukkig was de bestuurder ongedeerd, maar het had veel erger gekund want 100meter begon namelijk de ‘breakwater’ en kon hij evengoed de zee ingereden zijn …

Met mijn indiers gaat alles trouwens zeer goed, op een paar kleine incidentjes na. blijkbaar zijn indiers vaak het mikpunt van pesterijen van de fillipijntjes,komt het vaak toch discussies op de bus en staan ze vervolgens aan mijn deur. Het doet me een beetje denken aan de middelbare school … waar een groep ‘gepeste jongeren’ voor de deur staan van de directeur om de ‘pester’ aan te geven.

Ik heb nu nog 2nachtjes te gaan; dan neem ik 2daagjes verlof. donderdag ben ik vanplan om een daguitstapje naar Musamdam in Oman te doen … en vrijdag zit ik samen met Albert in de dagshift.

Hopelijk gaat alles goed met jullie!
Vele RAK-groetjes!
besos

BENWA

De foto van de gekantelde dumper ga ik uiteraard niet achterhouden

Hola!!

Hier ben ik weer met mijn mailtjes, en ook deze keer zal ik trachten op een zo boeiende manier mijn avontuurtjes op deze werf te vertellen!

Sinds maandag ben ik terug in RAK (Ras Al Khaimah) na een turbulente vlucht waarin een tamelijk breed persoon trachtte zoveel mogelijk voetruimte van mij te stelen … helaas voor hem zonder succes. Tijdens de eerste meters van mijn taxi-rit naar RAK werd het me al duidelijk dat ik terug in het Midden Oosten zat. Hier vindt men geen Belgische hoffelijkheid op de baan en heerst een ‘survival of the fittest’-sfeer op de weg. Toeterende wagens, uw middenvinger opsteken, ezelskarren op de autostraden, rechts inhalen, kamperende arabieren op de pechstrook … zijn schering en inslag.

De komende 2maanden zal ik in een kleinere guesthouse verblijven samen met 2 flatgenoten waarvan ééntje nauwelijks thuis is. Hij is steeds in Dubai bij zijn aziatisch vriendinnetje (een stewardess zoals geen ander: mooie verpakking, maar geen/weinig inhoud). Mijn guesthouse is eigenlijk weer een schitterend voorbeeld van de povere kwaliteit van deze snelbouw in het Midden-Oosten. Hoewel deze guesthouse al 6jaar oud is, zijn de leidingen reeds compleet versleten, waardoor er in mijn bad steeds licht-bruin water vloeit. Deze keer heb ik wel internet in mijn guesthouse, toch wel een groot pluspuntje.

Het ontvangst op de werf was zeer hartelijk, vooral van de indiërs. Ineens stonden ze met 10man rondom mij om een handje te schudden en vroegen ze hoe het met mijn vrouw én mijn kinderen ging (hoewel ik hen al 1000keer verteld heb dat ik een vriendin heb … én al 10000keer gezegd dat ik geen kinderen heb!!! ). Deze keer werk ik nu met een ander team (het team waar ik mee heb gewerkt zit nu in de dagshift / ik in de nachtshift), dus mag ik weer 30 arabische en indische namen van buiten leren …

voor de rest heb ik niet veel te vertellen. Voor mensen die graag een fotootje van mij op de werf willen zien, raad ik hen aan om de vacature van deze week te openen en te kijken naar blz 77.

zodra ik méér te vertellen heb met leuke anekdotes, stuur ik jullie nog een rak-mailtje!
groetjes aan iedereen,
besos,

Benwa